Meidenorgie

Farah woonde boven de garage van haar vader. Het ging niet goed met de zaak. Daarom verhuurde de als een tiran te boek staande vent zijn ruimte voor doe-het-zelf-klussers. Zo af en toe maakte Farah de zaak schoon. Er werd door de klussers wat afgesjanst met de mooie Farah. Logisch, want autoritair als haar vader was, kon hij geen Nederlandse vrouw kr ijgen. Hij liet daarom een Filipijnse overkomen en trouwde met haar. (Dom als dergelijke autoritaire boeren zijn, had hij niet door dat ondergeschikte vrouwen hun macht, hun rol op een andere manier kregen. Maar goed, laat de dommen de dommen.) Zijn vrouw werd meteen die eerste nacht zwanger van Farah. Zij groeide uit tot een halfbloed meisje van een fabelachtige schoonheid. Ingetogen en bereidwillig bovendien, zoals haar moeder, ogenschijnlijk…

Nee, wie zou niet op Farah vallen. Haar schitterende goudbruine verschijning, haar prachtig onderhouden gebit, haar donkere ogen en haar dan Nederlandse dan Aziatische gelaatsuitdrukking gaven haar iets mystieks. Maar ook haar lijf, ooh haar lijfje… De schoonmaakkleren konden niet verbergen dat zij weliswaar kleine maar goed gevormde borstjes had. En haar strakke kontje boorde fantasieën aan onder iedere mannelijke en lesbische hersenpan die er niet om logen. U begrijpt wellicht al dat ik Farah persoonlijk kende. Ze woonde bij mij in de straat.

Op een dag besloot ik een stuk te gaan wandelen. Het was vroeg, dan werd ik tenminste niet lastig gevallen in het park. De winterochtend zinderde, het was mooi weer. Ik voelde mij goed. Er liep een meisje een tiental meter voor mij uit. Ik keek er naar. Zij stak haar kontje uitdagend naar achteren; ik rilde want ik kon de bilnaad zien zitten. Zij daagde mij uit, pas toen zag ik dat het Farah was. Ik bleef achter haar, onzeker en faalangstig. Welke bisexuele vrouw durft er nu wel onmiskenbaar op dergelijk gedrag van een late teenager in te gaan? Maar ook wilde ik haar niet laten schrikken. Half omgedraaid en met het merendeel van haar prachtige lange zwarte haren voor haar ogen, loerde ze naar mij. Mijn hart sloeg over. Moest ze niet naar haar opleiding? Mijn pas stokte. Ik voelde het: er ging wat gebeuren, tussen haar en mij…

Bij het muziekpaviljoen boog Farah ineens van het pad. Over het gras liep ze naar de koepel waaronder ‘s zomers diverse muziekkorpsen hun riedeltje weggaven. Ik twijfelde of ik verder moest gaan. Maar toen keek ze of ik haar volgde: uitdagend, wederom met haar haren voor haar gezicht. En alweer dat heerlijke kontje naar mij uitgestoken… Ook ik stapte op het gras. Uitdagend bleef zij staan naast bossages die met wat bomen een perkje in het park vormden. Zij liep de struiken in, drukte met haar armen de takken weg. Uitdagend boog zij iets naar voren zodat haar billetjes strak en uitdagend naar achteren priemden. Zij lokte mij bewust uit. Ik kon niets anders dan haar te volgen, de zenuwen gierden door mijn keel. Ze bereikte de rand van het perk en bleef staan. Ze hurkte, met haar billen naar mij toe. ‘Gaat ze plassen?’, schoot het door mij heen. De opwinding sloeg door mijn lichaam en ik stapte eveneens de struiken in. Ze moest dat horen, de broze takken braken onder mijn schoentjes. Ze steunde met een hand op de grond; Farah wachtte op wat ging gebeuren. Ik stond nu dicht bij haar en keek om mij heen of wij zichtbaar waren voor andere mensen. Er was niemand. Langzaam bracht ik mijn hand naar haar billen. Ik hoorde haar zuchten. Zij bewoog nauwelijks toen mijn hand over haar strakke joggingbroek gleed. Ik raakte behoorlijk opgewonden. Met mijn andere hand betastte ik haar buikje en al snel schoof ik onder het elastiek. Ik voelde haar zachte slipje. ‘Betast me lieve Rachel’, hijgde ze, ‘doe het ruw’. Ik pakte haar stevig vast, drukte haar tegen mij aan en schoof haar broek naar beneden. De spanning benam mij bijna de adem. Daar stonden wij; ergens middenin een perkje, twee jonge vrouwen die voosden alsof we een stel smerige homo’s waren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *